Brzechwa Jan

Kolory

Malarz wciąż zachodził w głowę: 
Są kolory i odcienie, 
Każdy inną ma wymowę, 
Każdy jakieś ma znaczenie. 

Aż podsłuchał raz w farbiarni, 
Jak sprzeczały się kolory: 
- Żółty trzyma się najmarniej, 
Żółty jest na zazdrość chory. 

- Też gadanie... Zresztą zgoda, 
Mnie zazdrosne lubią żony, 
Taka jest w tym roku moda: 
Żółty kolor, nie czerwony. 

Mruknął czarny: - Czy należy 
W takie wdawać się rozmowy? 
Jak czerwony się zaperzy, 
To się robi fioletowy. 

- Zamilcz! Wszystkim się podoba 
Modny kolor fioletowy, 
A ty jesteś co? Żałoba! 
Ciebie lubią tylko wdowy. 

- Lepszy czarny jest niż biały! 
- Lepszy biały, za to ręczę, 
Wszak się na mnie poskładały 
Barwy, które tworzą tęczę. 

- Tylko panny i oseski 
Białym chlubią się kolorem... 
- A niebieski 
- Co niebieski? 
- Jego tu na świadka biorę. 

Rzekł niebieski: Słów mi szkoda. 
Każdy z czasem wypłowieje. 
A zielony tylko dodał: 
- Mam nadzieję... Mam nadzieję...